Język hiszpański dla początkujących

Hiszpański ma sześć różnych odmian, które są używane w zależności od zaimka osobowego, który zostałby użyty w danym miejscu. Odmiany te w przybliżeniu odpowiadają osobom, z wyjątkiem formalnych zaimków drugiej osoby obu liczb (usted i ustedes), które należy traktować tak, jakby były zaimkami trzeciej osoby danej liczby.

W hiszpańskim występują 3 główne rodzaje czasowników regularnych. Podział ten dokonywany jest w zależności od końcówki (-ar, -er, -ir) bezokolicznika danego czasownika. W zależności od tego, do jakiej grupy należy dany czasownik, używane są trzy różne odmiany (koniugacje). Różnią się one końcówkami, które zostały zebrane i pogrubione w poniższej tabelce. Przedstawia ona końcówki czasowników używane w czasie teraźniejszym prostym.

Warto pamiętać, że w hiszpańskim nie trzeba używać zaimków osobowych (powiemy raczej Soy una persona, a nie Yo soy una persona). Oczywiście, w szczególnych przypadkach, możemy je użyć. Ma to miejsce szczególnie wtedy, gdy chcemy podkreślić część zdania.